زنی به طعم خاک

يك ماهي ميشد ! پنج جمله جديد و ساعتها فكر ، ميگذارند فكر كني!؟

سلام به روز باشی

حالا که زحمت مردم نادان برداشته شد، چيزی بنويس!

پريشان...

تاريخ بر برف تازه مي نويسد...با رد پای تو ... هر آنچه را که بر پيشانی تو نوشته بودند .... توقف مکن ... به راهت ادامه بده....رو در روی اين ديوار برفی...جهان پبرامون به خاموشی مي گرايد ... آنگاه که سايه قد مي کشد و از انتهای راه سبز مي شود....انگار کسی آنجا چشم براه است...سايه ها ما را به دوردست می برند بی اشاره ای به مقصد.. سرزمين ما آنجاست که کلمات گرانبارند.....

سلام...
عبور كن از همه بي كسي ها تا آغوش عشق و داد بزن بودن را...
به ما سر بزنين...

besyar ziba be man ham sari bezan.

سلام...!
نمي دونستم شما وبلاگ داريد خوشحال شدم از اومدن به اينجا واز خبر بزرگ اين روزها.ازخانم موسوي چه خبر؟
باز سر مي زنم.
هميشه باشيد.

اينجا هميشه بوي خاك مي آيد...بوي خاكي كه نمناكه و طعم خورشيدو داره تو روزهاي ابري دلگير....

سلام ........ وبلاگ بسيار زيبايي داريد ....... زيبا تر از آن مطالب دلنشينتان بود ............ ديگران را هم غم هست به دل......... غم من ليك غمي غمناك است ......... شاد و سربلند باشيد ........... در پناه مهر

یاد روزهای قدیم. اگر چه زمان اون قدر یاری نکرد که با شما بیشتر همنشین بشویم. اما همان دو سه چند باری که با هم گفتگو کردیم غنیمتی بود. جمشید خان هم که صدای فوق العاده زیباش توی گوشم هست. عاشق شعر خواندن ایشون هستم. یادم هست بزرگداشت نیما بود در یکی از فرهنگ سراهای شمال تهران و جمشید چند قطعه از همسایه های نیما را خواند. صداش که حامل آن کلمات نیما بود چنان مرا مبهوت و حیرت زده کرد که هنوز هم به وضوح آن جلسه را بیاد دارم. ارادت ما را به ایشان مخابره بفرمایید.
اگر امکان سفر به کانادا داشتید قدمتان به روی چشم. مشتاقانه خواستار دیداریم. دیدن آدمهایی مثل شما در این دور دست ها غنیمتی است گران و نایاب.

بله. فضای شعرهای من خیلی عوض شده. اما هنوز در حال مشق کردن هستم. دفتر عاشقانه های بی دلیل هنوز در نیامده. اما شاید روز در آید. نمی دانم.

حالا سوخته ي سيگارت...پوست من....جا پاي پنجره....بي كجاي افق....زني ميان پرده ي آخردير ميشود..........همه زيبا و عميق.....ممنون از اينكه با اومدنت منو خوشحال كردي ....هميشه باش... پايدار باشي....

از پیش خورشید می آیم . آنجا باران می آمد . اینجا بوی خاک می آید.
بوی باران لای ملات بین آجر ها !
شاید بوی خاک عطر باران خورده در کهسار !