زنی به طعم خاک

سلام چقدر لذت بخش است وقتي ادم هميشه جايي براي رفتن داشته باشد توي اين كوير

و قايق هميشه تن هاست

سلام.

دستان هنر که کوتاه نیست.می آفریند و می دمد . امروز چنین که باید.
اما فردا اما با کاهیدن شمایان زن مخدوش بیرون می آید از قاب با سینه ای که
آب حیات و عشق می تراود از آن.

قدر کاهیده شدنتان را می دانیم که ما هم می کاهیم با شما. قدمی باهم و کلامی . در بم نمایشگاهی به پاست .تصاویر زنی است که سینه ای روشن دارد پر از نور سخاوت و مهر.

زنده باشید . بادرود

سر زدم موفق باشيد

زندگي معناي مجهولي است که ناخواسته وبي اختياري وارد ان ميشوي وبي انتخاب واختياري باان وداع ميگوئي بي انکه خطي ازاين؛سرناخوانده؛: را تغييري دهي .واقعا چه بي احساي وبي وفاست اين معناي مجهول .دردهايش را به دوش مي کشي باخفت ها وذلت هايش سرميکني بي انکه روزنه اي ازمعناي خود رابرتوجلوه دهد.درعوض مرگحداقل شهامت ان دارد که پوزخندي به ان مجهول زند.لحظه مابين هستي ونيستي لحظه ورود به مرگ چه باشکوه ميتواند باشد. لحظه اي که پوزخند مرک نمايان ميشود چه حالي است وتو هرانچه بوده : دردها خوشي ها ولذائذي که چون خود افريدکارش(زندگي) مجهول واني است را ت مي کني وبراين پوزخند سجده مي کني

شما هم بلاگ خوبی دارید. موفق و موید باشید.

سلام كيانوش.اي كاش نوشتن اينگونه براي همه سخت شود./كيانوش مياي داستانمو بخوني لطفا!

سلامي دوباره به عزيزي ديگر
ميخواستم اگر اجازه دهي از مطالب وبلاگت در يك ماهنامه ويژه زنان استفاده كنم
موفق باشي

با تمام احساست نوشتي تكه تكه هاي تو ان قدر عزيزند كه بايد ستايش شوند

salama ziz ziba neveshti be ma hams ari bezan bye

بوي خاک ... بوي خاکي که به جان همه مان نشسته است ...

واقعا شعر هاي نابي مي نويسيد...

اجازه هست لينكتون رو بگذارم تو بلاگم ؟

كيانوش - عزيزم ...
داغانم .......داغان
انگار دارم خفه ميشم اين روزها

كيانوش عزيز خسته نباشي... دستت پر است و باند. دستشان را مي گيري. موفق باشي.

آنقدر سياهي را بخراش كه گم شود در سپيدي نور.

کيانوشي
آرزو دارم بيايم و از تو و نقش هات و همت زيبات چشم تازه کنم.

سلام.........خرماي داغ فاجعه چه طعم گسي دارد........

...
فقط مي شه سكوت كرد
گرچه سكوت هم آروممون نمي كنه